จริงหรือไม่...คนที่อยู่ใน 'ประเทศร้อน' จะเป็นคนเหนียมอายไม่มีความกล้าเหมือนคนชรา | Montesquieu ความคิดทางการเมืองและสังคม

คนเมืองร้อนจะขี้ขลาด
ส่วนคนเมืองหนาวจะกล้าหาญ
เมื่อสภาพอากาศส่งผลต่อนิสัยคนในชาติ !?

จริงหรือไม่...คนที่อยู่ใน 'ประเทศร้อน' จะเป็นคนเหนียมอายไม่มีความกล้าเหมือนคนชรา แต่อยู่ 'ประเทศหนาว' จะกล้าหาญเหมือนคนหนุ่มสาว

มาไขข้อสงสัยกันที่ว่า ในเมืองหนาวผู้คนจะมีจิตใจที่อ่อนไหวและอารมณ์เพลิดเพลินสนุกสนานน้อย แต่ในเมืองที่มีอากาศอบอุ่น ความอ่อนไหวเช่นนี้จะมีระดับสูงกว่า  ส่วนในเมืองร้อนความอ่อนไหวจะขึ้นถึงขีดสุด!
..,
หนังสือ The Spirit of Laws เล่มที่สิบสี่ของ บารอน เดอ มงแตสกีเยอ (Baron de Montesquieu) กล่าวถึงลักษณะความคิด จิตใจ และอารมณ์ความต้องการของมนุษย์ที่มีความผิดแผกต่างกันออกไปตามลักษณะของภูมิอากาศ ในลักษณะเดียวกับรูปแบบของกฎหมายเองก็ต้องมีเนื้อหาที่แตกต่างตามไปด้วย

ในรายละเอียด มงแตสกีเยอยกตัวอย่างความแตกต่างที่เกิดขึ้นกับผู้คนที่อยู่อาศัยในพื้นที่เขตหนาวเย็นจะเป็นบุคคลประเภทที่มีพละกำลัง มีความกระฉับกระเฉงมากกว่าผู้คนที่อยู่อาศัยในเขตร้อน เนื่องจากมีการไหลเวียนและการสูบฉีดของโลหิตเข้าสู่หัวใจได้ดีกว่า มีความคล่องตัวกว่า ทำให้หัวใจมีกำลังเข้มแข็งกว่า สิ่งที่ติดตามมาก็คือทำให้เป็นคนที่มีพลังความกล้าหาญ เกิดความห้าวหาญ รับรู้ได้ในความเหนือกว่าของตน

ขณะที่ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเขตร้อน ความร้อนได้เผาผลาญพลังงานที่เขามีอยู่ ทำให้เกิดความอ่อนเพลียให้เกิดขึ้นทั้งทางร่างกาย จิตใจ และอารมณ์ ไม่มีพลังเพียงพอจะกระทำการอันแสดงออกถึงความห้าวหาญได้ ประชาชนที่อยู่ในประเทศร้อนจะเป็นคนเหนียมอายไม่มีความกล้าเฉกเช่นเดียวกับคนชรา ส่วนประชาชนในประเทศหนาวจะกล้าหาญเยี่ยงคนหนุ่มสาว ขณะที่ในเมืองหนาวผู้คนจะมีจิตใจที่อ่อนไหวและอารมณ์เพลิดเพลินสนุกสนานน้อย แต่ความอ่อนไหวเช่นนี้จะมีระดับสูงกว่าในเมืองที่มีอากาศอบอุ่น ส่วนในเมืองร้อนความอ่อนไหวจะขึ้นถึงขีดสุด

เหตุผลพร้อมข้อสังเกตดังกล่าวของมงแตสกีเยอ นับว่ามีเค้าเรื่องของความเป็นจริงสนับสนุนอยู่ พิจารณาจากข้อมูลในยุคปัจจุบันซึ่งเราจะเห็นได้ว่า ประเทศในเขตซีกโลกใต้หรือในเขตอากาศร้อนจะมีงานเทศกาล งานรื่นเริง มีการเฉลิมฉลองมากกว่าประเทศในเขตซีกโลกเหนือหรือเขตหนาว ดังตัวอย่างของประเทศเม็กซิโกที่มีนักเขียนเจ้าของรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมอย่าง ออตตาวิโอ ปาซ (Octavio Paz) กล่าวไว้ว่า เป็นประเทศที่มีงานเทศกาล (festival) ให้ผู้คนออกมาเฉลิมฉลองกันมากที่สุดในโล

ซึ่งหนังสือ เจตนารมณ์แห่งกฎหมาย (The Spirit of Laws) ของมงแตสกีเยอเล่มนี้ ได้มีบาทหลวงชื่อ โฌเซฟ เดอ ลา ปอต์ (Joseph de La Porte) เขียนคำวิจารณ์ถึงว่า

เรื่องของภูมิอากาศนั่นเองที่จัดการทุกอย่างและตัดสินทุกอย่างในหนังสือเล่มนี้ ภูมิอากาศนี่แหละที่นำความหรูหราฟุ่มเฟือยหรือการประหยัดเข้ามาในอาณาจักรทั้งหลาย ทำให้ผู้คนขลาดกลัวหรือมีความกล้าหาญ เป็นแรงบันดาลใจหรือสร้างให้เกิดความหวาดเกรงหรือสามารถเหยียดความตายได้ รวมถึงกำหนดกฎเกณฑ์ในเรื่องพิธีกรรมต่อพระผู้เป็นเจ้า เป็นสิ่งที่ทำให้ชาติหนึ่งมีคุณธรรมมากกว่าอีกชาติหนึ่ง อีกทั้งทำให้ชาติเหล่านั้นมีความพอประมาณในเรื่องของตัณหาราคะหรือไม่ก็ใฝ่ในตัณหาราคะ

..,
บางส่วนจาก บทที่ 16
[มงแตสกีเยอ: สังคมวิทยาการเมือง]

ในหนังสือ️ความคิดทางการเมืองและสังคม:
จากมหาวิหารเดลฟี ถึงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เอาชวิตซ์

โดย พิศาล มุกดารัศมี



ในเล่มยังมีความคิดอื่นๆ ที่น่าสนใจอีกเพียบ

ครบจบในเล่มเดียว เพราะไล่เรียงความคิดทางการเมือง ตั้งแต่ยุคคลาสสิค (กรีกโบราณและโรมันโบราณ) ยุคกลาง ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ ยุคปฏิรูปศาสนา ยุคแสงสว่างทางปัญญา ยุคโรแมนติค จนถึงศตวรรษที่ 20 ปิดท้ายด้วยบทส่งท้ายว่าด้วยอดีต ปัจจุบัน และความเป็นไปของความคิดทางการเมือง

ความคิดว่าด้วยผู้ปกครอง การดำรงอยู่ของรัฐและสถานะของผู้ใต้ปกครองภายใต้ระบอบการปกครองที่ต่างกัน ถูกส่งต่อข้ามยุคสมัย — มนุษย์สร้างรัฐขึ้นมาเพื่อให้อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข แต่รัฐกลับหันมาพันธนาการและทำร้ายตัวผู้สร้างเอง

สองพันกว่าปีผ่านไป คำถามของนักปรัชญายังคงรอให้เราขบคิดต่อ ว่ามนุษย์จะอยู่ร่วมกับอำนาจที่ตนสร้างอย่างไร โดยยังรักษาเสรีภาพของตนไว้ได้

ความหนา : 576 หน้า
ราคาปก 650 บาท
ขนาด (นิ้ว) : 6.5 x 9.5
ISBN 978-616-562-090-1