30 เรื่องเกี่ยวกับ Thomas Hardy

Last updated: 18 Nov 2026  |  61 Views  | 

30 เรื่องเกี่ยวกับ Thomas Hardy

เบื้องหลังวรรณกรรมที่เต็มไปด้วยโศกนาฏกรรมและชะตากรรมอันโหดร้าย มีชีวิตของนักเขียนคนหนึ่งที่น่าสนใจไม่แพ้เรื่องราวในหนังสือ

️เขาเคยเป็นสถาปนิกผู้หลงใหลศิลปะ เป็นนักเขียนที่ถูกปฏิเสธต้นฉบับ เป็นสามีที่มีชีวิตสมรสอันห่างเหิน และเป็นกวีที่ถ่ายทอดความสูญเสียออกมาเป็นบทกวีรักอันงดงาม

️โธมัส ฮาร์ดี้ (Thomas Hardy: 1840 - 1928) คือหนึ่งในนักเขียนและกวีคนสำคัญของอังกฤษ และได้ชื่อว่าเป็นกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 และมีอิทธิพลต่อกวีอังกฤษสมัยใหม่ ทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจให้นักเขียนหลายคน เช่น เวอร์จิเนีย วูล์ฟ (Virginia Woolf: 1882 - 1941) ดี.เอช. ลอว์เรนซ์ (D.H. Lawrence: 1885 - 1930) และ เอช.จี. เวลส์ (H.G. Wells: 1866 - 1946)

️แต่ก่อนจะกลายเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่...ฮาร์ดี้ผ่านอะไรมาบ้าง? ชีวิตรักของเขาเป็นอย่างไร? เหตุใดชายผู้เขียนเรื่องราวอันมืดมนจึงฝากบทกวีรักที่แสนสะเทือนไว้ให้กับภรรยาผู้ล่วงลับ?

️วันนี้ สำนักพิมพ์สมมติชวนทำความรู้จักชีวิตอีกด้านของ โธมัส ฮาร์ดี้ ผ่าน 30 เรื่องราวที่อาจทำให้เราอ่านผลงานของเขาเปลี่ยนไปจากเดิม...

️️1. ลูกชายช่างหิน ผู้เติบโตมากับเสียงไวโอลินและเรื่องเล่าของแม่

โธมัส ฮาร์ดี้ เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1840 ที่หมู่บ้านเล็กๆ ทางตะวันออกของเมือง Dorchester มณฑล Dorset ประเทศอังกฤษ เป็นพี่คนโตในบรรดาพี่น้อง 4 คน มีพ่อเป็นช่างหิน ช่างก่อสร้าง และเล่นไวโอลินในโบสถ์ ฮาร์ดี้จึงเล่นไวโอลินเป็นก็เพราะพ่อ ส่วนแม่ทำงานเป็นแม่ครัวและหญิงรับใช้ แม่ของฮาร์ดี้ชอบอ่านหนังสือและบทกวี เธอเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฮาร์ดี้ฟัง และสอนให้เขารู้หนังสือก่อนเข้าโรงเรียน

️️2. สุขภาพอ่อนแอ แต่หลงใหลธรรมชาติ

ในวัยเด็ก ฮาร์ดี้สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงและอยู่ติดบ้าน เขาชอบออกสำรวจธรรมชาติในละแวกบ้าน เขารู้จักพันธุ์พืชและสัตว์ รวมถึงบทเพลง เรื่องเล่า นิทาน และประเพณีท้องถิ่นเป็นอย่างดี ซึ่งต่อมาเรื่องราวเหล่านี้เป็นส่วนสำคัญในหนังสือที่เขาเขียน

️️3. นักเดินเท้าตัวยง!

ฮาร์ดี้เข้าเรียนเมื่ออายุ 8 ปี เขาเรียนภาษาละติน กรีก และฝรั่งเศส รวมถึงวรรณกรรมคลาสสิค ในวัยเรียนนี้ฮาร์ดี้เป็นคนชอบเดิน เขาเดินจากบ้านไปโรงเรียนเป็นระยะทาง 4 กิโลเมตร ข้อสังเกตประการหนึ่งคือ ตัวละครจำนวนมากในงานของเขามักเป็นนักเดินเช่นเดียวกับตัวเขาเอง

️️4. เป็นสถาปนิกได้เพราะไร้เงินเรียน...

ครอบครัวของฮาร์ดี้ไม่มีเงินเพียงพอที่จะส่งให้เรียนมหาวิทยาลัย เขาจึงเลิกเรียนเมื่ออายุ 16 ปี แล้วทำงานเป็นผู้ช่วยสถาปนิกใน Dorchester โดยทำงานด้านสำรวจและเป็นช่างเขียนแบบที่มีฝีมือ

️️5. ลอนดอน เมืองที่เปิดโลกศิลปะให้ฮาร์ดี้

เมื่ออายุ 22 ปี ฮาร์ดี้ก็ได้ย้ายไปทำงานกับสถาปนิกที่ลอนดอน ที่นี่เขาเพลิดเพลินกับการชมศิลปวัฒนธรรมต่างๆ ทั้งละคร โอเปร่า และการแสดงศิลปะ (ในสายงานนี้ทำให้ต่อมาฮาร์ดี้ยังได้รางวัลทางสถาปัตยกรรมจากราชสถาบันสถาปนิกอังกฤษและสมาคมสถาปัตยกรรม)

️️6. อาหารเช้าคือบทกวี

ฮาร์ดี้เป็นนักอ่านตัวยง เขาตื่นขึ้นมาอ่านบทกวีก่อนออกไปทำงานทุกเช้าตั้งแต่ตีห้าถึงแปดโมง และไปเรียนภาษาฝรั่งเศสตอนเย็นที่ King's College

️️7. กำลังเริ่มต้นแต่ต้องกลับบ้าน...

เมื่ออายุ 25 ปี ฮาร์ดี้เริ่มเขียนบทกวีส่งไปตามนิตยสารแต่ไม่ได้ตีพิมพ์ หลังจากอยู่ที่ลอนดอนนาน 5 ปี ฮาร์ดี้ตัดสินใจกลับบ้านไปทำงานกับเจ้านายคนเดิมเพราะสุขภาพย่ำแย่

️️8. เคยถูกปฏิเสธต้นฉบับถึงสามครั้ง!

ในวัย 27 ปี ฮาร์ดี้เขียนนิยายเรื่องแรกชื่อ The Poor Man and the Lady (1867) แต่ถูกสำนักพิมพ์สามแห่งปฏิเสธจนเขาทำลายต้นฉบับทิ้ง จอร์จ เมเรดิท (George Meredith: 1828-1909) กวีและนักเขียนชาวอังกฤษให้กำลังใจฮาร์ดี้ให้เขียนหนังสือต่อไป

️️9. โบสถ์-สถานที่ไม่พบพระเจ้า แต่...

เมื่ออายุ 30 ปี เขารับงานบูรณะโบสถ์เซนต์จูเลียต (St. Juliot) ที่ Cornwall ทำให้เขาพบรักกับ เอ็มมา ลาวิเนีย กิฟฟอร์ด (Emma Lavinia Gifford) ผู้มาจากครอบครัวชั้นสูง ซึ่งบัดนี้มีฐานะยากจน เอ็มมาสนับสนุนให้เขาเขียนหนังสือ ทั้งสองหมั้นหมายกันในปี ค.ศ. 1872

️️10. นิยายสองเรื่องแรกกับราคาที่ต้องจ่าย...

ฮาร์ดี้เขียนนิยายเรื่อง Desperate Remedies (1871) และ Under the Greenwood Tree (1872) ซึ่งพิมพ์เป็นเล่ม โดยไม่ลงชื่อผู้เขียน แต่เขาต้องจ่ายเงินให้สำนักพิมพ์เพื่อให้ Desperate Remedies ได้ตีพิมพ์ แล้วหนังสือก็ขายไม่ดีจนขาดทุน

️️11. รักบนหน้ากระดาษกับคำว่า 'Cliffhanger'

นิยายเรื่องต่อๆ มาของฮาร์ดี้ล้วนแต่ลงพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารก่อนพิมพ์รวมเล่มทั้งสิ้น เมื่ออายุ 33 ปี เขาพิมพ์ A Pair of Blue Eyes (1873) ในชื่อของตัวเองลงในนิตยสาร Tinsley นิยายเรื่องนี้อ้างอิงจากเรื่องรักระหว่างเขากับเอ็มมา และน่าจะทำให้เกิดคำว่า 'Cliffhanger' (สถานการณ์ที่ทิ้งท้ายให้ลุ้นว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป) เพราะมีตอนที่ตัวเอกถูกทิ้งให้ห้อยอยู่บนหน้าผา

️️12. นิยายที่ทำให้เขาเป็นนักเขียนเต็มตัว ?

นิยายเรื่อง Far from the Madding Crowd (1874) เป็นเรื่องแรกที่ใช้เวสเสกซ์เป็นฉาก เรื่องนี้ประสบความสำเร็จและทำให้ฮาร์ดี้เลิกทำงานสถาปัตยกรรม แล้วหันมาเขียนหนังสือเพียงอย่างเดียว

️️13. วันแต่งงานที่เงียบเหงา

ปี ค.ศ.1874 เขาแต่งงานกับเอ็มมาที่ลอนดอน (แม้ครอบครัวของทั้งสองจะไม่เห็นด้วยและไม่มาร่วมงาน) และไปฮันนีมูนที่ฝรั่งเศส ในปีเดียวกันที่ Far from the Madding Crowd (1874) ได้ตีพิมพ์

️️14. 'ทุกสุขนาฏกรรมคือโศกนาฏกรรม'

ในนามของมนุษย์ ฮาร์ดี้มักแสดงให้เห็นว่ามนุษย์ไม่มีอิสระ แต่ถูกกำหนดชะตามาแล้วล่วงหน้า ในงานของเขาฮาร์ดี้เขียนในสิ่งที่เขารู้จักดี ทั้งสภาพแวดล้อม พื้นที่ และตัวละครที่เป็นผู้คนจากชนชั้นแรงงานในชนบท ตัวละครในนิยายของเขามักมีปมเรื่องชนชั้นและประสบชะตากรรมที่โหดร้าย วรรณกรรมของเขาจึงเต็มไปด้วยเรื่องราวที่เจ็บปวดแต่ติดตรึงใจ หลายคนบอกว่าเขามองโลกในแง่ร้าย และเห็นว่าชีวิตมีแต่เพียงโศกนาฏกรรม ซึ่งฮาร์ดี้ตอบกลับว่า สุขนาฏกรรมทุกเรื่อง คือโศกนาฏกรรม ถ้าเราดูมันให้ลึกซึ้งพอ

️️15. ทำไมความตายของเด็กไม่ใช่เรื่องที่ต้องเสียใจ ?

ครั้งหนึ่ง ฮาร์ดี้เขียนจดหมายปลอบใจ เฮนรี ไรเดอร์ แฮกการ์ด (Henry Rider Haggard: 1856 - 1925) ผู้เขียน สมบัติพระศุลี (King Solomon's Mines), สาวสองพันปี (She) ซึ่งสูญเสียลูกชายวัยสิบขวบจากโรคหัด ว่า พูดตรงๆ ผมคิดว่าความตายของเด็กไม่ใช่เรื่องต้องเสียใจ เมื่อเรามาคิดดูว่าเขาไม่ต้องเจอกับอะไรบ้าง

️️16. บ้านที่ล้อมรอบด้วยต้นไม้กว่า 2,000 ต้น

ฮาร์ดี้ย้ายบ้านอยู่หลายครั้ง แต่เมื่ออายุ 45 ปี ก็ปักหลักที่ Max Gate ที่นอกดอร์เชสเตอร์ แม็กซ์ เกต เป็นบ้านที่ฮาร์ดี้ออกแบบ และว่าจ้างให้น้องชายกับพ่อร่วมกันสร้าง บ้านหลังนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่ 3.75 ไร่ รอบบ้านเต็มไปด้วยต้นสนออสเตรียและต้นไม้กว่า 2,000 ต้น เพื่อกันลมหนาวจากทุ่งราบและเพื่อความเป็นส่วนตัว เขาพักที่นี่ตลอดชีวิต

️️17. นิยายที่ขัดต่อศีลธรรมสมัยวิคตอเรียน

ฮาร์ดี้เขียนผลงานดีที่สุดหลายเรื่องในบ้านหลังที่เต็มไปด้วยต้นไม้กว่า 2,000 ต้น เช่น The Mayor of Casterbridge (1886) และ Tess of the d’Urbervilles (1891) นิยายเรื่องดังที่เล่าเรื่องของตัวเอกหญิงซึ่งประสบชะตากรรมเลวร้าย จนถูกวิพากษ์วิจารณ์หนักหน่วงว่าขัดต่อศีลธรรมสมัยวิคตอเรียน ความอื้อฉาวนี้ทำให้นิยายเรื่องนี้ขายดี และมีฉบับแปลเป็นภาษาต่างๆ หลายภาษา

️️18. Jude the Obscure นิยายอื้อฉาวที่สุดของฮาร์ดี้ ?

นิยายลำดับต่อมาของฮาร์ดี้ที่ถูกวิจารณ์หนักกว่าเดิมคือ Jude the Obscure (1895) เล่าชีวิตตั้งแต่วัยเด็กของ จูดฟาวลีย์ (Jude Fawley) ซึ่งอยู่กินกับลูกพี่ลูกน้องของตัวเองโดยไม่แต่งงานและมีบุตรด้วยกัน โดยทั้งคู่ต่างเคยผ่านการหย่าร้างมาก่อน นักวิจารณ์เรียกนิยายเรื่องนี้ว่า 'Jude the Obscene' (จูดผู้อนาจาร) และ 'Hardy the Degenerate' (ฮาร์ดี้ผู้ต่ำช้า) ร้านหนังสือบางร้านขายเรื่องนี้โดยใส่ในถุงกระดาษสีน้ำตาลเสมือนเป็นสิ่งผิดบาป ขณะที่บิชอปคนหนึ่งที่เวกฟิลด์นำหนังสือเรื่องนี้ไปเผา ซึ่งฮาร์ดี้เขียนว่า อาจเพราะสิ้นหวังที่ไม่อาจเผาผมได้ และฮาร์ดี้ยังย้ำต่อว่า ศาสนากับการเผาเป็นธรรมเนียมที่คู่กันมายาวนาน และจะเป็นพันธมิตรกันต่อไปจนถึงที่สุด

️️19. คนเราแต่งงานกันเพราะไม่อาจเอาชนะพลังธรรมชาติได้ ?

ประเด็นต่อมาเขาก็ถูกวิจารณ์ด้วยว่าท้าทายสถาบันการแต่งงาน ซึ่งเขาเขียนในคำตามของนิยายเรื่องนี้ว่า การแต่งงานควรสลายลงเมื่อกลายเป็นความโหดร้ายต่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง...ซึ่งถึงจุดนั้นไม่จัดว่าเป็นการแต่งงานในทางศีลธรรมใดๆ ในเรื่องนี้ จูดกล่าวว่า "คนเราแต่งงานกันเพราะไม่อาจเอาชนะพลังธรรมชาติได้ ทั้งที่หลายคนรู้ดีว่าเขาอาจซื้อความพึงพอใจชั่วเดือนด้วยความอึดอัดชั่วชีวิต" ฮาร์ดี้เขียนความเห็นลงนิตยสาร Hearst (1912) ว่า กฎหมายแต่งงานของอังกฤษนั้น...เป็นเหตุของความทุกข์โศกในชุมชนอย่างน้อยครึ่งหนึ่งโดยไม่จำเป็น ความอื้อฉาวและเนื้อหาที่เป็นประเด็นละเอียดอ่อนทำให้นิยายเรื่องนี้ขายได้ 20,000 เล่มภายในเวลา 3 เดือน

️️20. หันหลังให้นวนิยายเพื่อกลับไปหาบทกวี

หลังจาก Jude the Obscure ฮาร์ดี้ประกาศเลิกเขียนนิยาย หันมาเขียนแต่บทกวี ซึ่งเป็นงานที่เขาอยากเขียนเสมอมา และเพราะตอนนี้ เขามีรายได้จากค่าลิขสิทธิ์และจากการขายหนังสือเพียงพอสำหรับเลี้ยงชีพจนไม่ต้องห่วงเรื่องรายได้อีกแล้ว นอกจากนี้ การเขียนบทกวียังมีข้อดีตรงไม่ต้องถูกวิพากษ์วิจารณ์รุนแรง ซึ่งเป็นสิ่งที่กระทบกระเทือนจิตใจเขาอย่างยิ่ง โดยเฉพาะเมื่อนิยายของเขาไม่งดงามจรรโลงใจตามรสนิยมของผู้อ่านและบรรณาธิการช่วงปลายศตวรรษที่ 19

️️21. บทกวีของฮาร์ดี้ไม่โรแมนติค ?

ฮาร์ดี้พิมพ์รวมบทกวี Wessex Poems and Other Verses (1898) ที่เขาวาดรูปประกอบเอง รวมทั้งเขียนบทละครเป็นกลอนเปล่าเกี่ยวกับสงครามสมัยนโปเลียนใน The Dynasts (1904) บทกวีส่วนใหญ่ของฮาร์ดี้ไม่โรแมนติค ไม่วิจิตรอลังการ บทกวีของเขาบอกเล่าถึงการดิ้นรนอันสิ้นหวังของมนุษย์ งานของเขามีอิทธิพลต่อกวีรุ่นหลัง เช่น ฟรอสต์ (Robert Frost: 1874 - 1963), ออเดน (W.H. Auden: 1907 - 1973), ดีแลน โธมัส (Dylan Marlais Thomas: 1914 - 1953) และยังมีบทกวีอื่นๆ อีกจำนวนมากตลอดสามสิบปีสุดท้ายของชีวิต

️️22. สู่บุคคลสำคัญ...

ช่วงบั้นปลายชีวิต ฮาร์ดี้เป็นนักเขียนที่ร่ำรวย มีชื่อเสียงและมีเกียรติ เป็นบุคคลสำคัญในแวดวงวรรณกรรม ได้พบปะสังสรรค์กับนักเขียนและคนใหญ่คนโต ได้เดินทางไปลอนดอนบ่อยครั้ง และท่องเที่ยวกับภรรยาที่เยอรมนี ฝรั่งเศส อิตาลี

️️23. เกียรติยศ

เมื่ออายุ 70 ปี ฮาร์ดี้ได้รับโปรดเกล้าให้ได้ยศ Order of Merit และพอถึงอายุ 72 ปี ก็ได้รับเหรียญทองจากราชสมาคมวรรณกรรม และยังได้ปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยแอเบอร์ดีน, เคมบริดจ์ และออกซ์ฟอร์ด

️️24. ชื่อเสียงที่เพิ่มขึ้น ความรักที่ลดลง

ชีวิตแต่งงานของฮาร์ดี้นั้นไม่มีความสุขเลย เพราะยิ่งเขามีชื่อเสียง เขายิ่งห่างเหินกับภรรยามากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาไม่มีลูกกับภรรยา เอ็มมาบอกใครๆ ว่าเธอมาจากชนชั้นที่ดีกว่าฮาร์ดี้ และดูแคลนงานเขียนของสามี เอ็มมาศรัทธาในศาสนา ขณะที่ฮาร์ดี้คลายความเชื่อ เขาเขียนบอกเพื่อนว่าเขาตามหาพระเจ้ามากว่าห้าสิบปี ถ้าพระองค์มีอยู่จริง ผมต้องเจอแล้ว

️️25. บ้านหลังเดียวกัน แต่ห่างกันคนละชั้น

เอ็มมารังเกียจเนื้อหาใน Jude the Obscure เพราะขัดหลักศาสนา และเธอเกรงว่าคนจะคิดว่าเรื่องราวในนิยายมาจากชีวิตจริงของเธอและสามี ส่วนฮาร์ดี้ทอดทิ้งให้เธออยู่ลำพังในขณะที่ตัวเองเขียนหนังสือ สังสรรค์ และสนิทสนมกับหญิงสาวคนอื่น ฮาร์ดี้ทำงานและพักที่ชั้นหนึ่งของบ้าน ขณะที่ภรรยาอยู่ชั้นสอง และต่อมาเธอย้ายไปพักที่ห้องใต้หลังคา

️️26. ไดอารีของภรรยา (ความลับที่ถูกเผาทิ้ง!)

เอ็มมาเสียชีวิตเมื่อฮาร์ดี้อายุได้ 72 ปี หลังการสูญเสียเขาพบสมุดบันทึกของภรรยาชื่อ 'What I Think of My Husband' (ฉันคิดอย่างไรกับสามี) ซึ่งเมื่ออ่านจบ ฮาร์ดี้นำไดอารีนี้ไปเผา

️️27. บทกวีรักที่กลับมาจากความตาย

ความตายของเอ็มมาทำให้เขาเสียใจและรู้สึกผิดใหญ่หลวง ความรู้สึกนี้ทำให้เขาเขียนรวมบทกวี 'Poems of 1912-13' เพื่อเป็นการรำลึกถึงภรรยา งานชิ้นนี้เป็นบทกวีรักที่น่าประทับใจ และนับได้ว่าเป็นผลงานดีที่สุดเล่มหนึ่งของฮาร์ดี้

️️28. รักครั้งใหม่ในวัยร่วงโรย...

ฮาร์ดี้แต่งงานใหม่ในวัย 73 ปี กับ เลขานุการ ฟลอเรนซ์ เอมิลี ดักเดล (Florence Emily Dugdale) วัย 35 ปี ทั้งสองรู้จักกันตั้งแต่ฮาร์ดี้อายุ 64 ปี เมื่อฟลอเรนซ์ส่งจดหมายถึงฮาร์ดี้ในฐานะแฟนหนังสือ ซึ่งต่อมา ฮาร์ดี้ชวนเธอให้มาช่วยงาน

️️29. อัตชีวประวัติใต้ชื่อภรรยา

ในช่วงวัย 80 ถึง 87 ปี ฮาร์ดี้เขียนอัตชีวประวัติ ซึ่งตีพิมพ์หลังจากเขาเสียชีวิตแล้วโดยใช้ชื่อฟลอเรนซ์เป็นผู้เขียน ฮาร์ดี้รักความเป็นส่วนตัว เขาจึงเขียนประวัติเท่าที่เขาอยากให้ผู้อ่านรับรู้เท่านั้น รวมถึงเผาเอกสารทั้งส่วนตัวและของภรรยา และได้สั่งให้ทนายเผาบันทึกและจดหมายส่วนตัว

️️30. ความตาย...พาเขากลับ...ไปหากัน...

เมื่ออายุ 87 ปี ฮาร์ดี้ป่วยเป็นเยื่อหุ้มปอดอักเสบ และเสียชีวิตลงที่บ้านในวันที่ 11 มกราคม 1928 อัฐิของเขาถูกฝังที่โบสถ์เวสต์มินสเตอร์ (Westminster) ณ กรุงลอนดอน [นักเขียนที่ถูกฝังที่นี่ก่อนหน้า ในปี 1870 คือ ชาร์ลส์ ดิกเกนส์ (Charles Dickens: 1812 - 1870)] ส่วนหัวใจของเขาถูกฝังไว้ข้างภรรยาทั้งสองที่หมู่บ้านสตินสฟอร์ด (Stinsford) ใกล้เมืองดอร์เชสเตอร์ แม็กซ์ เกต และสถานที่เกิดของฮาร์ดี้ ได้รับการอนุรักษ์และเปิดให้ประชาชนเข้าชม รวมทั้งมีพิพิธภัณฑ์ดอร์เซ็ตเคาน์ตี้ในดอร์เชสเตอร์ที่จัดแสดงห้องเขียนหนังสือของฮาร์ดี้ ซึ่งนำเฟอร์นิเจอร์และข้าวของมาจากบ้านของฮาร์ดี้
..,

️️️จากเด็กชายในหมู่บ้านเล็กๆ ผู้เติบโตมากับเรื่องเล่าของแม่และเสียงไวโอลินของพ่อ สู่สถาปนิก นักเขียน และกวีผู้ได้รับการยกย่อง ชีวิตของ โธมัส ฮาร์ดี้ เต็มไปด้วยทั้งความสำเร็จ ความผิดหวัง ความรัก และความสูญเสีย

️และบางทีสิ่งที่ทำให้งานเขียนของฮาร์ดี้ตรึงใจผู้อ่านมาจนถึงทุกวันนี้ อาจไม่ใช่เพียงความสามารถในการเล่าโศกนาฏกรรม หากแต่เป็นการมองเห็นความเปราะบางของมนุษย์อย่างลึกซึ้ง ทั้งความปรารถนา ความผิดพลาด และชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกหนีได้ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ชีวิตจริงของเขาเองก็ไม่ต่างจากเรื่องราวในวรรณกรรมที่เขาเขียนไว้เลย...
..,
ในชีวิตจริง ฮาร์ดี้คือกวีที่ห่างเหินกับภรรยา แม้จะอยู่ใต้หลังคาเดียวกัน

แต่ในเรื่องสั้น หญิงสาวผู้ฝันถึงกวี (An Imaginative Woman) ฮาร์ดี้พลิกให้เราเห็นอีกฝั่งหนึ่ง เป็นเรื่องของภรรยาที่ไม่มีความสุขกับชีวิตแต่งงาน และตกหลุมรักกวีคนหนึ่งที่เธอไม่เคยแม้แต่จะได้พบหน้า

️นอกจากเรื่องนี้ยังมี แขนนาง (The Withered Arm) ที่ความฝันของหญิงสาวผู้ถูกทิ้งกลายเป็นคำสาปบนร่างกายของหญิงอีกคน

️และ ชั่วเวลาคั่น (A Mere Interlude) เรื่องของหญิงสาวที่กำลังจะแต่งงานกับชายที่เธอไม่ได้รัก กับบางสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ ก่อนวันนั้นจะมาถึง

️สามเรื่องสั้น สามหญิงสาว กับชะตากรรมที่ฮาร์ดี้ไม่เคยปรานีใคร
ทั้งหมดรวมอยู่ในเล่มนี้ หญิงสาวผู้ฝันถึงกวี และเรื่องสั้นอื่นๆ (An Imaginative Woman and Other Stories)



=====

หรือคลิกสั่งซื้อ Set วรรณกรรมในวงเล็บ ครบชุด
ในราคาสุดประหยัด

Powered by MakeWebEasy.com
This website uses cookies for best user experience, to find out more you can go to our Privacy Policy  and  Cookies Policy