1984 | 5 ประโยคที่เป็นอันตรายต่อรัฐ

นวนิยายอันทรงพลังของ จอร์จ ออร์เวลล์ (George Orwell) ที่พูดได้เลยว่า ชีวิตหนึ่งควรได้อ่าน!

นวนิยายที่จะพาผู้อ่านดำดิ่งไปกับภาพของการสอดส่องชีวิตและการวางระบบควบคุมทั้งหมดของ 'พรรค' ที่เป็นทั้งการชวนเชื่อ ทำให้เชื่อ และต้องเชื่อ

ใน 1984 เราจะสนุกไปกับขั้ว 'ความเชื่อ' และขั้ว 'ความคิด' ผ่านเรื่องราวการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเสรีภาพของ 'วินสตัน' ที่ต้องดำเนินไปอย่างเงียบเชียบที่สุด

นอกเหนือไปจากสภาพแวดล้อมและฉากอันน่าหดหู่สมจริงแล้ว สิ่งที่ดึงดูดเราให้ติดตามไปตั้งแต่ต้นจนจบ และผู้อ่านจะปล่อยผ่านไม่ได้เลย คงหนีไม่พ้น 'ความรู้สึกนึกคิดของตัวละคร'

โดย จอร์จ ออร์เวลล์ ได้แทรกไว้ เสมือนว่าทั้งหมดคือตัวแทนของความคิด-ความอ่าน ที่ต้องการจะบอกและคาดการณ์ไว้

สำนักพิมพ์สมมติขอนำเสนอ บางท่อน บางตอน บางประโยค ที่เกิดขึ้นและดำเนินไปพร้อมกับตัวละคร

ความสนุกในการอ่าน 1984 จึงไม่ใช่แค่เพียงต้องรู้ว่า ใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร

แต่ต้องรู้ไปให้ถึงว่า พวกเขาเหล่านั้น คิด รู้สึก และจัดการกับสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นอย่างไร!
==========



1

[...] ลักษณะเฉพาะแท้จริงของวิถีชีวิตสมัยใหม่ หาใช่ความโหดร้ายและไร้เสถียรภาพ หากเป็นเพียงความว่างเปล่ามืดมัวและเฉื่อยเนือย [...]

วินสตันรู้สึกสะเทือนใจต่อความจริงที่ว่า ชีวิตเป็นเพียงความว่างเปล่ามืดมัวและเฉื่อยเนือย มองไปรอบตัวก็พบว่าชีวิตไม่ได้เหมือน 'คำโฆษณา' ที่มาจากโทรภาพหรือสื่อของพรรค ไม่เหมือนภาพความฝันที่พรรคพยายามไปให้ถึง ชีวิตส่วนใหญ่...ต่อให้เป็นสมาชิกพรรค ก็มักดำเนินไปโดยไม่ยินดียินร้าย ไม่สนใจการเมือง แต่ต้องตรากตรำงานน่าเบื่อต่อไป
==========



2

[...] ความจริงจะมีก็แต่ในจิตใจพรรค ซึ่งเป็นจิตใจรวมหมู่และไม่มีวันตาย สิ่งใดที่พรรคถือเป็นความจริงย่อมเป็นจริง ไม่มีวันที่มนุษย์จะมองเห็นความจริง เว้นแต่มองผ่านดวงตาพรรค นี่เป็นข้อเท็จจริงที่คุณต้องเรียนรู้ใหม่ [...]

ในห้องที่ไร้ความมืด แสงสว่างสาดส่องไปทั่วทุกพื้นที่ ทุกซอกทุกมุม เหมือนกับคำพูดของโอไบรอันที่พยายามชอนไชเข้าไปในทุกความคิดของวินสตัน ด้วยคำพูดที่พังทลายความเชื่อที่เขามีต่อความเป็นจริง และการมีตัวตนของเขา คำถามที่ออกมาจากปากโอไบรอันนั้นส่งแรงกระแทกไปทุกอณูความคิดและความรู้สึก เป็นคำถามที่สั่นคลอนจนวินสตันเริ่มสับสนกับความจริงที่ตนกำลังเผชิญ ความจริงที่เขาเคยเชื่อว่าคือ 'ตัวตน' ของเขา
==========



3

[...] คุณจะอุทธรณ์ต่ออนาคตได้อย่างไร ในเมื่อไม่มีร่องรอยของคุณหลงเหลืออยู่ ไม่เหลือซากแม้แต่ถ้อยคำนิรนามที่เขียนบนกระดาษสักแผ่น [...]

วินสตันสงสัยในสิ่งที่เขาเชื่อมั่นว่าเป็นสิ่งที่ 'ถูกต้อง' และเป็นสิ่งที่ 'ควรทำ' นั่นคือการคิดและการเขียนบันทึก แต่ด้วยสภาพแวดล้อมรอบตัวบังคับให้เขาเกิดคำถามที่ว่า เขาเขียนบันทึกเพื่อใคร เพื่ออนาคต อดีต หรือยุคสมัยที่อาจเป็นเพียงจินตนาการ เพราะสิ่งที่รอเบื้องหน้าไม่ใช่ความตาย แต่เป็นการทำลายล้าง สมุดบันทึกจะถูกทำลายกลายเป็นเถ้าถ่าน ตัวเขาระเหยหาย มีเพียงตำรวจความคิดเท่านั้นจะได้อ่านสิ่งที่เขาเขียน ก่อนจะลบล้างมันจากความมีอยู่และความทรงจำ
==========



4

[...] ผู้ควบคุมอดีตย่อมควบคุมอนาคต :
ผู้ควบคุมปัจจุบันย่อมควบคุมอดีต [...]

แม้อดีตมีธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงได้ แต่ไม่เคยถูกเปลี่ยนแปลง สิ่งใดที่เป็นจริงในปัจจุบัน ย่อมเป็นจริงตลอดไป มันง่าย ไม่มีอะไรซับซ้อน ที่ต้องทำก็คือเอาชนะความทรงจำของเราให้หมดจดแบบที่พวกเขาเรียกกันว่า ‘การควบคุมความจริง’ ดังที่คำขวัญพรรคกล่าวไว้
==========



5

[...] การยึดมั่นในจารีตของระบบหมายถึงไม่ต้องใช้ความคิด ไม่จำเป็นต้องคิด เพราะจารีตก็คือความไร้จิตสำนึก [...]

เมื่อความรู้แท้จริงทั้งหลายในโอลด์สปีคหายไป งานเขียนทั้งหมดในอดีตจะถูกทำลาย งานเขียนเหล่านี้จะมีฉบับนิวสปีคเท่านั้น ไม่ใช่แค่เปลี่ยนให้ผิดแปลกไป แต่ต้องเปลี่ยนชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ ความคิดเสรีภาพถูกล้มเลิก บรรยากาศทางความคิดดั้งเดิมที่เป็นจารีตทั้งหมดจะเปลี่ยนไป
==========

คลิกสั่งซื้อ หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่ (1984)

คลิกสั่งซื้อ วรรณกรรมโลกสมมติครบชุด (ราคาพิเศษ)